ÖĞRETMEN KALEMİ

Bestami Bozkurt, yaklaşık yirmi yıllık mesleki deneyime sahip bir öğretmen, eğitimci ve yazardır. Eğitim hayatını yalnızca sınıf ortamındaki öğretim faaliyetleriyle sınırlı görmeyen Bozkurt; eğitim, toplum, insan ve değişen dünya üzerine düşüncelerini yazıları aracılığıyla paylaşmayı sürdürmektedir. 2007 yılında Süleyman Demirel Üniversitesi Sınıf Öğretmenliği Bölümünden mezun olan Bozkurt, öğretmenlik mesleğine adım attıktan sonra farklı eğitim kurumlarında görev almış; ilkokul düzeyinde öğretmenliğin yanı sıra eğitim yönetimi ve farklı kademelerde akademik destek çalışmalarında da bulunmuştur. Mesleki alanının yanında matematik, Türkçe ve edebiyat başta olmak üzere farklı disiplinlere ilgi duyan Bozkurt, eğitimciliği çok yönlü bir entelektüel birikimle sürdürmektedir. Mesleki gelişimini farklı bir alanda da ilerleten Bozkurt, 2015 yılında Atatürk Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım Lisans Programından mezun olmuştur. Böylece eğitim alanındaki mesleki birikimini iletişim, toplum ve insan ilişkileri eksenindeki akademik çalışmalarıyla desteklemiştir. Eğitim Alanındaki Çalışmaları Bozkurt'un eğitim alanındaki çalışmalarının önemli dönüm noktalarından biri 2010 yılında yaşanmıştır. Eğitim sistemine ilişkin kapsamlı bir proje hazırlayarak Millî Eğitim Bakanlığına sunmuş, projesinin kabul edilmesiyle önemli bir mesleki başarı elde etmiştir. Bu çalışmanın ardından eğitim sisteminin işleyişi, öğretmenlik mesleğinin sorunları, öğrencilerin ihtiyaçları, eğitim politikaları ve eğitimde karşılaşılan yapısal problemler üzerine düşünmeye ve üretmeye devam etmiştir. Yaklaşık yirmi yıllık öğretmenlik deneyimi boyunca sınıfın içinden eğitim sistemine bakma imkânı bulan Bozkurt, gözlemlerini yalnızca eleştirmek amacıyla değil; sorunların nedenlerini anlamak ve uygulanabilir çözüm önerileri geliştirmek amacıyla ele almaktadır. Yazarlık ve Düşünce Dünyası Bestami Bozkurt'un yazıları eğitimle sınırlı değildir. Sosyoloji, edebiyat, felsefe, tarih, ekonomi, teknoloji ve insan ilişkileri gibi farklı alanlarda da yazılar kaleme almaktadır. Yazılarında günlük hayatın içinden hareket ederek daha geniş toplumsal meseleleri sorgulayan Bozkurt; insanın kendisini, toplumu ve yaşadığı dönemi anlamasına katkı sunmayı amaçlamaktadır. Uzun yıllar mebpersonel.com, yenikelam.com, ruhahaber.com ve ngazete.com gibi çeşitli platformlarda yazıları yayımlanan Bozkurt, bundan sonraki çalışmalarını ağırlıklı olarak kendi kişisel blogu ve dijital yayın platformları üzerinden okuyucularıyla buluşturma kararı almıştır. Yazarlık anlayışının merkezinde; eğitim, insan, toplum ve düşünce bulunmaktadır. Bilginin yalnızca aktarılmasını değil, insanı düşünmeye, sorgulamaya ve kendisini geliştirmeye yöneltmesini önemsemektedir. Eğitimci Kimliği Bozkurt, öğretmenliği yalnızca bir meslek olarak değil, aynı zamanda insana dokunma ve geleceğin inşasına katkı sunma sorumluluğu olarak değerlendirmektedir. Yaklaşık yirmi yıllık meslek hayatında farklı eğitim kurumlarında edindiği deneyimleri; sınıf yönetimi, öğrenci gelişimi, eğitim programları, öğretmenlik uygulamaları ve okul kültürü konularındaki gözlemleriyle birleştirmektedir. Eğitimde başarıyı yalnızca sınav sonuçları veya akademik kazanımlarla değerlendirmeyen Bozkurt; merak eden, araştıran, sorgulayan, üreten ve kendisini geliştirebilen bireylerin yetiştirilmesini eğitimin temel amaçlarından biri olarak görmektedir. Yazılarının Temel Yaklaşımı Bozkurt'un yazılarında belirli kişi, kurum veya grupları hedef almak yerine; olayları, düşünceleri ve toplumsal meseleleri eleştirel bir bakış açısıyla değerlendirmek esastır. Yazılarında hiç kimseyi veya hiçbir kurumu hedef almamakta; düşüncelerini kişiselleştirmeden, farklı görüşlere açık ve sorgulayıcı bir yaklaşım içerisinde ifade etmektedir. Amacı polemik oluşturmak değil; düşündürmek, sorgulatmak, farklı bakış açıları geliştirmek ve eğitimden topluma uzanan geniş bir alanda fikir üretmektir. Bugün Bestami Bozkurt; öğretmenlik deneyimini, akademik birikimini ve yazarlık yönünü bir araya getirerek eğitim, insan ve toplum üzerine üretmeye ve paylaşmaya devam etmektedir. “Eğitim yalnızca bilgi vermek değil; insana düşünmeyi, sorgulamayı ve kendi yolunu bulmayı öğretmektir.”

İLETİŞİM BİLGİLERİM

www.linkedin.com/in/bestamibozkurt/ ******************************* www.instagram.com/bestamibozkurtofficial/ *******************************

Telif Hakkı Bildirimi:

© 2026 Bestami Bozkurt – Bu sitede yer alan tüm yazı, görsel ve içeriklerin telif hakları saklıdır. Sahibinin izni olmadan kopyalanamaz, çoğaltılamaz ve yayımlanamaz. Bazı görseller yapay zekâ (AI) teknolojisi kullanılarak oluşturulmuştur.

Çevir

Wikipedia

Arama sonuçları

Bu Blogda Ara

Google Analytics Kodu

İzleyiciler

ABONELER

Kayıtlar

Atom

Kayıtlar

Tüm Yorumlar

Atom

Tüm Yorumlar

ALL-TİME MOST READ

BİLİNCİN MOBİLİZASYONU

Thomas Troward, Edinburgh Konferansları’nda şu sözleri söylemiştr: “... düşünce gücünün kudreti, sınırlan çizilmiş bir bireyselliğe hapsolunamaz. İnsanın yaptığı, kendisininkiyle kıyaslanamayacak sonsuz bir gücü harekete geçirmek ve onu yönlendirmektir. Zeki, ama kişisel olmayan bu güç, bireyin kişiliğinin izlerini taşıyacak ve böylelikle etkisinin, bireyin ilgilenmek zorunda olduğu durumların objektif algılanmasını engelleyen sınırların çok ötesinde hissedilmesini sağlayacaktır.” İnsan bilincinin salt beyin-zeka bileşkesinin tüm türevlerinin gündelik hayatı realize etmeye yaradığını, yeme-içme icracısı olarak işlev gösterdiğini algılamak bedenin kendi içinde yaşadığı trilyonlarca devri daimin sonsuzluğunu inkar etmek kadar safderunluk olur. Bilinç yönlendirilebilen ve birbiri ardına sonsuz spekturumla destekleyen üniter bir yapıdır. Birbirinden bağımsızmış gibi görünen ancak puzzleın parçaları gibi olmadığında natamam ve işlevini yapamaz hal alır. Asl...

NE...SUS...NE...TAŞ

Susmanın Bedeli Bir zamanlar küçük bir kasabada, herkese karşı anlayışlı davranan bir adam yaşardı. Kimseyi kırmaz, tartışmalardan uzak durur, kendisine söylenen ağır sözleri bile çoğu zaman sessizce içine atardı. İnsanlar onun bu hâlini önce olgunluk sandılar. “Ne kadar sakin bir insan.” dediler. Sonra alıştılar. Bir gün biri sözünü kesti, sustu. Başka biri haksızlık yaptı, yine sustu. Bir başkası sınırını aştı, o yine gülümsedi. Adam her sustuğunda karşısındaki biraz daha cesaretlendi. Çünkü bazı insanlar, sessizliği nezaket olarak değil, sınırsızlık olarak görür. Derken adamın içinde görünmeyen bir duvar yükselmeye başladı. Kimse fark etmedi. Çünkü bazı kırgınlıklar ses çıkarmaz. İnsan bazen bağırarak değil, susarak yorulur. İçinde biriken her “boş ver” zamanla bir tuğlaya dönüşür; sonunda insan, kendi hayatının içinde duvarların ardında kalır. Bir gün yaşlı bir bilge ona şöyle dedi: “Evladım, bahçenin kapısı hiç kapanmazsa herkes içeri girer. Sonra sen ...

GEÇMİŞ OLSUN HATAY'IM

Deprem Bitti Dediler… Peki Bu Şehirde Bitmeyen Çileyi Kim Açıklayacak? 6 Şubat 2023’te yaşanan büyük felaket yalnızca binaları yıkmadı… Bir şehrin psikolojisini, insanın güven duygusunu, geleceğe dair umudunu da yerle bir etti. Aradan geçen zamana rağmen Hatay’da insanlar hâlâ: Çamurun içinde yaşam mücadelesi veriyor. Her yağmurda aynı korkuyu yaşıyor. Her çukurda aracını parçalamaktan endişe ediyor. Her elektrik kesintisinde yeniden deprem gecesine dönüyor. Her siren sesinde irkiliyor. Ve ne yazık ki sorun artık yalnızca deprem değil… Bitmeyen Altyapı Kâbusu Deprem sonrası en temel beklenti neydi? Güçlü altyapı Sağlam drenaj sistemi Güvenli yollar Kalıcı kanalizasyon çözümleri Yağmur suyu tahliye sistemleri Peki sonuç ne oldu? Yağmur yağınca: yollar göle dönüyor, kanalizasyon taşıyor, bodrum katları lağım suyu basıyor, esnaf dükkânını kovayla boşaltmaya çalışıyor, insanlar arabalarını kurtarmak için gece yarısı sokaklara koşuyor. Bir şehir düşünün… Depremden çıkmış. İnsanl...

KAZA OLDUKTAN SONRA HAKLI ÇIKMANIN NE ÖNEMİ VAR?

Öfke, başkasının hatasını kendimize ödettirmektir. Günlük hayatın her köşesinde öfkeyle karşılaşıyoruz. Trafikte bir korna… Kırmızıda beklerken sabırsızlanan bir sürücü… “Yol benim.” diyen bir direksiyon… Işık yanar yanmaz kendini yarış pistinde sananlar… Kaldırımda bir omuz… Çarşıda yanlış anlaşılmış bir söz… Sokakta küçücük bir bakış... Sanki hayat bir yarış. Önce ben geçeyim. Önce benim hakkım. Önce ben yetişeyim. Bir yere yetişme telaşıyla birbirimizin hayatından geçip gidiyoruz. Oysa bazen birkaç saniye kazanmak için gösterdiğimiz acele, bize yıllar kaybettirebilir. Çünkü trafik yalnızca yolların değil, insan sabrının da sınandığı bir yerdir. Bir anlık öfke direksiyonu sertleştirir. Bir anlık hırs ayağı gaza götürür. Bir anlık dikkatsizlik hayatı ikiye bölebilir. Çok sevdiğim bir insanın şu sözü hep aklımdadır: “Kaza yaşandıktan sonra haklı çıkmanın ne önemi var?” Gerçekten… Yol hakkı sizin olabilir. Işık sizin için yanmış olabilir. Karşı taraf hata yapmış olabilir. Am...

ŞAMPİYON GALATASARAY

Benim futbolla çok güçlü bir bağım yok. Hatta çoğu zaman bir maçın skorundan çok, o skorun toplumda nasıl bir yankı uyandırdığı ilgimi çekiyor. Çünkü futbol artık yalnızca bir spor değil; milyonları aynı anda sevindirebilen, öfkelendirebilen, susturabilen ya da sokağa dökebilen devasa bir toplumsal güç. Kimi zaman insanların gündelik sıkıntılarından kaçışına dönüşüyor, kimi zaman da toplumların “afyonu” denecek kadar büyük bir etki alanı oluşturuyor. Tribünler yalnızca tezahürat üretmiyor; aidiyet, kimlik ve hatta siyasal refleksler de üretiyor. Bu kadar büyük bir endüstriye dönüşen futbolun temelinde ise yalnızca yıldız transferler yok. Asıl mesele altyapı, eğitim ve uzun vadeli planlama. Bir futbolcu yetiştirmek yalnızca top oynamayı öğretmek değil; disiplin, karakter, takım ruhu ve zihinsel dayanıklılık kazandırmak demek. Bu yüzden futbol ile eğitim arasında güçlü bir bağ var. Çünkü sürdürülebilir başarı, günü kurtaran transferlerle değil; iyi eğitilmiş oyuncularla, sağl...

OTOMASYON: İLERLEME Mİ İLLÜZYON MU?

Makine Çalışıyor, Peki Hayat İlerliyor mu? Bir süredir Daron Acemoğlu hocanın kitabını okuyorum: İktidar ve Teknoloji. Gözüm bir noktada takılı kaldı' Bu yazıyı okurken aklımda sürekli aynı görüntü dolaştı: Marketlerdeki o otomatik kasalar. Şimdilik bazı marketlerde uygulaması var ama uygulama alanı artacak... Eskiden kasanın arkasında bir insan olurdu. Ürünleri tek tek geçirir, bazen göz göze gelir, “Kolay gelsin” derdi. Şimdi ise makine orada duruyor. Ürünleri biz okutuyor, poşetimizi biz hazırlıyor, işlemi yine biz tamamlıyoruz. Makine çalışıyor. Biz de çalışıyoruz aslında. Sadece yaptığımız işin adı değişti. Bir zamanlar bu hizmeti veren kişiydik, şimdi aynı hizmeti kendi kendimize sunuyoruz. Peki hayatımız gerçekten kolaylaştı mı? Kasa otomatikleşti ama alışveriş ucuzlamadı. İşletmenin personel ihtiyacı azaldı ama bizim refahımız aynı oranda artmadı. Teknoloji ilerledi; fakat bu ilerleme herkesin hayatına aynı ışıkla düşmedi. Daron Acemoğlu...

OKUL TOPLUMUN AYNASIDIR

Bugün akşamüstü aracımın küçük bir bakımını yaptırmak için Reyhanlı Sanayi'ye gittim. Bakım yaptırdığım yer, çevre yoluna yakın, adeta küçük bir kavşak meydanı gibiydi. Birkaç farklı yönden otomobiller, motosikletler, bisikletler ve küçük elektrikli araçlar gelip geçiyordu. Ben de aracın başında ustayı beklerken etrafı seyrediyordum. Motosikletler son sürat geçiyor, otomobiller kavşağa neredeyse hiç yavaşlamadan giriyor, küçük elektrikli araçlar aralara karışıyor, çocuklar yol kenarında oynuyor, yaşlı insanlar karşıdan karşıya geçmeye çalışıyordu. Bir an insanın aklına şu soru geliyor: Bu kadar insan, bu kadar araç ve bu kadar hareket arasında herkes nasıl oluyor da hâlâ birbirinin hayatını hesaba katmadan hareket edebiliyor? Usta, öğretmen olduğumu öğrenince birden: “Abi, bu okulları kapatacaklar.” dedi. Şaşırdım. “Niye?” diye sordum. Okullarda yaşanan olaylardan, kavgadan, şiddetten, insanların artık çocuklarını okula gönderirken endişe duymasından söz etti. İlk anda...

EV GENCİ: POTANSİYEL TEHDİT

Ev Gençleri: Sessizce Büyüyen Toplumsal Yalnızlık Bir süredir hayatımıza yeni bir kavram girdi: “Ev genci.” İlk bakışta masum gibi duran bu ifade, aslında derin bir toplumsal kırılmayı anlatıyor. Peki kimdir ev genci? Okul hayatını tamamlamış… Bir iş bulamamış ya da bulma umudunu yitirmiş… Hayata dair hedefleri zamanla silinmiş… 20’li yaşlarının sonlarına gelmesine rağmen hâlâ anne ve babasının evinde yaşamaya devam eden gençler… Elbette her ailesiyle yaşayan genç bu tanımın içinde değildir. Hayat şartları ağırdır, ekonomik zorluklar vardır. Ancak burada sözünü ettiğimiz mesele; zamanla umudunu, üretme arzusunu ve toplumsal bağlarını kaybetmeye başlayan bir gençlik kitlesidir. Bugün akşam haberlerini açtığımızda neredeyse her gün bir cinnet haberi görüyoruz. Kavga… Şiddet… Öfke patlamaları… Trafikte saldırılar… Aile içi facialar… Bir zamanlar “Daha ne olabilir ki?” dediğimiz ne varsa artık sıradan haber başlıklarına dönüşmüş durumda. Ne yazık ki toplum olarak çok ağır bir r...

İSKENDERUN DEPREMİ OLUR MU?

6 Şubat 2023’te, tarihin belki de en kapsamlı, en acılı ve en büyük depremlerinden birini yaşadık. İnsanlığın bu denli toplu yaşam alanlarına sahip olduğu, bina kültürünün böylesine yaygınlaştığı ve yapılaşmanın bu kadar arttığı bir dönemde yaşanan bu felaket, çok büyük bir kırılmayı beraberinde getirdi. Hakkında sayısız yazılar yazıldı, yorumlar yapıldı. İnsanlar kayıplarının ardından ağıtlar yaktı; tarifsiz acılar yaşandı. Aradan zaman geçse de o günlerin izleri hâlâ hafızalarda ve kalplerde yaşamaya devam ediyor. Bugünlerde sosyal medyada sıkça dile getirilen bir başka konu ise İskenderun-Osmaniye fay hattı. Haber şu: 1500 yıldır sessiz olan Türkoğlu–Osmaniye hattında büyük bir enerji birikimi tespit edilirken 6 Şubat depremleriyle birlikte enerjisinin daha da biriktiği uzmanlar bu bölgede 7 ve üzeri büyüklükte bir deprem riski konusunda uyarıyor. Üstelik bu söylemler, bilimsel verilerle desteklenerek anlatılıyor. Elbette deprem...

TRİBÜN MÜ ANTRENMAN MI?

“Herkes skoru konuşur. Kimse sabah yapılan antrenmanı bilmez. Çünkü tribün değil, altyapı belirler.” ..... Sabahın erken saatleriydi. Henüz şehir uyanmamış, sokaklar sessizliğin en derin tonuna bürünmüştü. Ali, alarmını üçüncü kez ertelemek üzereydi. İçinden bir ses “Bugün de boşver, kimse görmüyor ki” diyordu. Diğer ses ise daha sakindi: - “Kimse görmese de sen görüyorsun.” Bir an durdu. Telefonu kenara bıraktı, yataktan kalktı, perdeleri açtı. O sabah yaptığı şey çok büyük değildi. 15 dakika kitap okudu, kısa bir yürüyüş yaptı ve kahvaltısını acele etmeden hazırladı. Kimse alkışlamadı. Sosyal medyada paylaşmadı. Hatta kimse o sabah onun ne yaptığını bilmedi. Ama o gün iş yerinde farklı bir şey oldu. Toplantıda konuşurken cümleleri daha netti. Düşünceleri daha derli topluydu. Öğleden sonra herkes yorgunluktan şikâyet ederken, o hâ...

Blogger tarafından desteklenmektedir

Tema resimleri RASimon tarafından tasarlanmıştır

https://bestamibozkurt.blogspot.com/