Âlem, insanın kalbinde gizlidir; lakin insan, dışarıyı imar etmek telaşıyla kendi viranesini unutur.
Oysa derunundaki aynaya nazar eden bilir ki; cemiyet denilen derya, ferdin ahlak ve vicdan damlalarından müteşekkildir.
Bir gönül uyanmaya görsün…
Lisanı sükûta erer, nazarı merhametle dolar.
Kul hakkından korkar, incitmekten haya eder.
Yargılamayı bırakıp hikmetin peşine düşer.
Zira hakikat; lisan-ı kal ile atılan nutuklarda değil, lisan-ı hal ile yaşanan güzel ahlaktadır.
Bir insanın hâli, binlerce kelimeden daha derin bir iz bırakır ruhta.
Biz içimizdeki o gizli defineyi bulup özümüzü güzelleştirebilirsek, kâinat da kendi seyrinde bir cennet bahçesine dönüşecektir…
Yorumlar