Şu resme iyi bakın:
Dünyayı değiştiren şeylerin her zaman büyük projeler, dev yatırımlar veya manşetlere çıkan olaylar olduğunu düşünürüz.
Oysa bazen bir insanın hayatında gerçek değişimi başlatan şey çok daha küçüktür:
Açılan bir kapı, uzatılan bir el ya da paylaşılan bir kova sıcak su...
Günlük hayatın telaşı içinde çoğu zaman çevremizdeki insanların görünmeyen mücadelelerini fark edemiyoruz.
Özellikle sokakta yaşayan insanlar, yalnızca maddi zorluklarla değil; dışlanmışlık, yalnızlık ve görünmez olma duygusuyla da mücadele ediyor.
Çoğu zaman ihtiyaç duydukları ilk şey para değil, insan yerine konulmak, saygı görmek ve değerli hissetmektir.
Temizlenebileceği güvenli bir ortam, sıcak bir yemek, temiz bir kıyafet ya da içten bir selam...
Bunlar birçok insan için sıradan ayrıntılar olabilir.
Ancak hayatın kıyısında yaşamaya çalışan biri için yeniden ayağa kalkmanın ilk basamağı hâline gelebilir.
İnsanları içinde bulundukları şartlarla yargılamak kolaydır.
Zor olan ise onların hikâyelerini anlamaya çalışmaktır.
Çünkü hiçbir insan, hayat yolculuğuna aynı imkânlarla başlamaz.
Kimi zaman bir hastalık, kimi zaman bir kayıp, kimi zaman da ardı ardına gelen talihsizlikler insanı hiç beklemediği yerlere sürükleyebilir.
Merhamet, sadece acımak değildir.
Merhamet; bir insanın onurunu koruyabilmek, onu kırmadan destek olabilmek ve ihtiyaç duyduğu anda yanında bulunabilmektir.
Empati ise karşımızdaki kişinin yerine kendimizi koyarak onun yaşadıklarını anlamaya çalışmaktır.
Toplumları güçlü yapan da tam olarak budur: Birbirinin yükünü hafifletebilen insanlar.
Tarih boyunca insanlığı ayakta tutan şey, büyük güçlerden çok küçük iyilikler olmuştur.
Bir tas çorba, bir bardak su, bir omuz, bir tebessüm...
Çünkü iyilik büyüme eğilimindedir.
Bir kişinin yaptığı güzel bir davranış, başka insanların da kalbine dokunur ve yeni iyiliklerin kapısını aralar.
Belki de dünyanın bugün en çok ihtiyaç duyduğu şey budur:
Daha fazla anlayış, daha fazla merhamet ve daha fazla insanlık.
Unutmayalım; bir gün hepimiz birilerinin desteğine ihtiyaç duyabiliriz.
O gün geldiğinde hatırlanacak olan sahip olduklarımız değil, paylaştıklarımız olacaktır.
Çünkü insanlığa giden yol bazen gerçekten de bir kova sıcak sudan geçer.
Bestami Bozkurt
Yorumlar